Dromen zijn ons instrument om het spel van vrije keuze te spelen. Stel je voor dat ons Aards leven één groot Spel is, waar slechts één regel geldt : 'De wet van Vrije Keuze'. Hoe speel je dan het Grote Spel, dat Aarde noemt? Je hebt een droom nodig , een droom of missie die zin geeft aan je Aardse leven. En vol goesting plan je de reis naar de Aarde om het Grote Spel te gaan spelen. We kiezen daarvoor de juiste habitat (lees : familie) uit, die je zal helpen om die droom te verwezenlijken. Je hebt alles bij je om die droom waar te maken, om je missie in de wereld te zetten.
Alleen ... eens je door het geboortekanaal gewrongen bent, ben je die droom helemaal vergeten, weet je niet meer waarom je 'in godsnaam' naar de Aarde gekomen bent. Ik herinner me dat ik toen ik ongeveer 6 was in de keuken aan de afwasbak mijn handen drogend, me afvroeg 'wat kom ik hier in 's hemelsnaam doen?'.
En gelukkig zijn je familieleden daar dan, die alles doen wat mogelijk is, opdat jij je droom weer gaat herinneren. En ze doen dat goed, doch niet altijd op de manier zoals jij dat wel zou willen.
Ze gaan bv heel veel oorverdovende ruzie maken zodat jij kan gaan hunkeren naar een beetje 'vrede' in huis.
Of ze gaan je beliegen en bedriegen zodat jij gaat verlangen naar 'waarheid'.
Of er zijn grote geldproblemen zodat jij kan ontdekken wat echt 'waarde' heeft in het leven.
Of ze gaan je mishandelen zodat je hunkert naar 'respect' krijgen en geven.
Een missie wordt niet uitgedrukt in 'ik word dokter, advocaat, arbeider, coach, therapeut, bediende, zeeman, piloot, of .... (vul je eigen beroep in)'. Een droom heeft de kwaliteit van een waarde. En die uiterst belangrijke waarde voor jou, kan je in veel verschillende vormen gieten. En het hoeft ook niet altijd in de vorm van je beroep te zijn ... en het is natuurlijk leuk als je kan zeggen:'ik heb van mijn hobby mijn beroep gemaakt'.
Op de praktijk komen er nog al eens cliënten binnen met de opmerking 'Ik heb geen idee wat ik hier kom doen, ik heb een leuke baan maar die geeft me niet de voldoening die ik zoek'. Herkenbaar ? Hiervoor heb ik een korte workshop bedacht 'Empower yourself! , die je een richtingwijzer kan zijn om je volgende stap te zetten naar meer voldoening in je leven.
En dat past dan weer mooi in mijn missie 'Vrede en vrijheid brengen in de wereld'. Als je dichter bij je droom of missie komt dan ervaar je meer innerlijke vrede en vrijheid. Je bent van harte welkom op 18 februari 2012. Voor de praktische info bezoek je even de agenda.
Van harte,
Frieda
woensdag 25 januari 2012
maandag 2 januari 2012
2012
Ja, 2012 is gestart. Al jaren kijken we uit naar het jaar 2012. Wat staat er ons te gebeuren? Is het echt het einde der tijden zoals in sommige oude culturen wordt gezegd? Of is het net een nieuw begin?
Als ik om me heen kijk dan zie ik een zieke maatschappij. Kijk even naar de politiek. We hebben zelfs meer dan 500 dagen gewacht op een regering tot ze de moed vonden om naar elkaar te luisteren en de strijdbijlen te begraven. Op gezondheidsvlak stel ik vast dat kanker en andere ziekten zeer hoge toppen scheren. De strijd tegen borstkanker wordt zo groot dat de cijfers mee de hoogte in schieten. "Energy flows where the intention goes." We wachten op antwoorden van anderen terwijl de antwoorden binnenin onszelf zitten.
Ik zie ook een maatschappij die gebaseerd is op angst en een slachtoffergevoel, het gevoel van 'ik kan het niet alleen' en daardoor geven we de verantwoordelijkheid af aan anderen: aan politici die regels moeten dicteren, aan dokters die zeggen hoe je kan genezen met medicatie of met het wegsnijden van het probleem, aan partners of ouders die zeggen wat je moet doen, aan bankiers die zeggen hoe je geld moet beleggen, aan kinderen die te snel volwassen moeten worden, ...
Wat als ... we opnieuw vertrouwen zouden krijgen in onszelf en in de anderen. als we ervan uit zouden kunnen gaan dat iedereen ter goeder trouw is en dat ieder handelt naar zijn eigen best vermogen. En dat we de tijd zouden nemen om naar elkaar te luisteren, écht te luisteren zonder te oordelen. Iedereen voelt verdriet, kwaadheid, teleurstelling, frustratie, medelijden, pijn, jaloezie, nijd ... maar ook liefde, genegenheid, koestering, warmte, troost, aandacht ...
Luisteren zonder te oordelen is niet makkelijk, het vraagt dat je zelf naar je eigen voelen durft te voelen en te kijken en los te laten.
Luisteren naar de ander kan je pas als je leert luisteren naar jezelf. Welke pijn komt er naar boven als je ruzie hebt met iemand anders. Wordt je werkelijk pijn gedaan of komt er een oude pijn naar boven. Durf eerlijk te zijn met je zelf. Oude pijn heb je los te laten, die dient tot niets meer. Heb je nog ergens 'het spijt me' te zeggen, doe dat dan en anders vergeef je zelf dat je in een ongezonde situatie bent terecht gekomen.
Voor mij betekent 2012 een verlangen en een weg naar 'Vrede, ik ben ervan overtuigd dat al de onvrede in ons leven zich ook binnenin onszelf afspeelt. Vanuit mijn kennis van familiesystemen is dat niet zo verwonderlijk. Vrede vind je als je je eigen plek hebt gevonden binnen je familiesysteem, zolang er verstrikkingen zitten in het systeem, wordt je daar mee geconfronteerd in jouw leven.
Het is tijd om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor ons leven, er is geen toeval in het leven, we creëren alles zelf (ook de negatieve dingen). Ga eerlijk bij jezelf na wat gemaakt heeft dat je negatieve dingen in je leven hebt binnengehaald. En het leuke is, je kan alles veranderen en dat vraagt 'Moed'. Wanneer je positieve dingen in je leven wil binnenhalen dan moet je misschien hier en daar een deur dicht doen. En weet, als je één deur dicht doet, gaat er ergens anders een andere deur open.
Mijn diepe wens is dat iedereen zijn/haar eigen plek mag vinden en vrede in zijn/haar hart mag ontmoeten. Als iedereen dat voor zichzelf mag vinden, dan ben ik ervan overtuigd dat wereldvrede haalbaar is.
2012
Eindtijd profetie
Oorlog wordt vrede
Innerlijk gevecht stoppen vraagt
Moed.
Mijn nieuwjaarselfje spreekt van 'Moed' hebben, het vraagt moed om diep in jezelf te gaan kijken en het is zo verhelderend en helend als je het aandurft.
Van harte een vredevol 2012
Frieda
Als ik om me heen kijk dan zie ik een zieke maatschappij. Kijk even naar de politiek. We hebben zelfs meer dan 500 dagen gewacht op een regering tot ze de moed vonden om naar elkaar te luisteren en de strijdbijlen te begraven. Op gezondheidsvlak stel ik vast dat kanker en andere ziekten zeer hoge toppen scheren. De strijd tegen borstkanker wordt zo groot dat de cijfers mee de hoogte in schieten. "Energy flows where the intention goes." We wachten op antwoorden van anderen terwijl de antwoorden binnenin onszelf zitten.
Ik zie ook een maatschappij die gebaseerd is op angst en een slachtoffergevoel, het gevoel van 'ik kan het niet alleen' en daardoor geven we de verantwoordelijkheid af aan anderen: aan politici die regels moeten dicteren, aan dokters die zeggen hoe je kan genezen met medicatie of met het wegsnijden van het probleem, aan partners of ouders die zeggen wat je moet doen, aan bankiers die zeggen hoe je geld moet beleggen, aan kinderen die te snel volwassen moeten worden, ...
Wat als ... we opnieuw vertrouwen zouden krijgen in onszelf en in de anderen. als we ervan uit zouden kunnen gaan dat iedereen ter goeder trouw is en dat ieder handelt naar zijn eigen best vermogen. En dat we de tijd zouden nemen om naar elkaar te luisteren, écht te luisteren zonder te oordelen. Iedereen voelt verdriet, kwaadheid, teleurstelling, frustratie, medelijden, pijn, jaloezie, nijd ... maar ook liefde, genegenheid, koestering, warmte, troost, aandacht ...
Luisteren zonder te oordelen is niet makkelijk, het vraagt dat je zelf naar je eigen voelen durft te voelen en te kijken en los te laten.
Luisteren naar de ander kan je pas als je leert luisteren naar jezelf. Welke pijn komt er naar boven als je ruzie hebt met iemand anders. Wordt je werkelijk pijn gedaan of komt er een oude pijn naar boven. Durf eerlijk te zijn met je zelf. Oude pijn heb je los te laten, die dient tot niets meer. Heb je nog ergens 'het spijt me' te zeggen, doe dat dan en anders vergeef je zelf dat je in een ongezonde situatie bent terecht gekomen.
Voor mij betekent 2012 een verlangen en een weg naar 'Vrede, ik ben ervan overtuigd dat al de onvrede in ons leven zich ook binnenin onszelf afspeelt. Vanuit mijn kennis van familiesystemen is dat niet zo verwonderlijk. Vrede vind je als je je eigen plek hebt gevonden binnen je familiesysteem, zolang er verstrikkingen zitten in het systeem, wordt je daar mee geconfronteerd in jouw leven.
Het is tijd om zelf verantwoordelijkheid te nemen voor ons leven, er is geen toeval in het leven, we creëren alles zelf (ook de negatieve dingen). Ga eerlijk bij jezelf na wat gemaakt heeft dat je negatieve dingen in je leven hebt binnengehaald. En het leuke is, je kan alles veranderen en dat vraagt 'Moed'. Wanneer je positieve dingen in je leven wil binnenhalen dan moet je misschien hier en daar een deur dicht doen. En weet, als je één deur dicht doet, gaat er ergens anders een andere deur open.
Mijn diepe wens is dat iedereen zijn/haar eigen plek mag vinden en vrede in zijn/haar hart mag ontmoeten. Als iedereen dat voor zichzelf mag vinden, dan ben ik ervan overtuigd dat wereldvrede haalbaar is.
2012
Eindtijd profetie
Oorlog wordt vrede
Innerlijk gevecht stoppen vraagt
Moed.
Mijn nieuwjaarselfje spreekt van 'Moed' hebben, het vraagt moed om diep in jezelf te gaan kijken en het is zo verhelderend en helend als je het aandurft.
Van harte een vredevol 2012
Frieda
donderdag 15 december 2011
Wat weten we eigenlijk van elkaar ?
Challenge Day.
Deze week kwam ik in de ban van 'Challenge Day' een concept dat al 20jaar draait in Amerika om tieners meer begrip en respect voor elkaar te laten krijgen en het pestgedrag aan te pakken op school.
Vorig jaar heeft Nederland het aangedurfd om dit concept in te voeren in enkele middelbare scholen en de KRO maakte er een prachtige documentaire van. Je kan al de afleveringen op het internet bekijken op de Amerikaanse website. In Nederland noemt het 'Over de Streep'.
De leerlingen worden naar een sporthal gebracht waar ze ondergedompeld worden in spelletjes om elkaar beter te leren kennen, in kleine groepjes onder begeleiding van een volwassene worden ze uitgenodigd om de volgende zin te vervolledigen : 'Als je me echt zou kennen, dan zou je weten dat ...' de sfeer is dan al zo intiem geworden dat de jongeren zich durven uitspreken hoe moeilijk het thuis wel is, of dat één van de ouders kanker heeft gekregen, of hoe het is om een broer in de gevangenis te hebben, of hoe het is om gepest te worden op school, of hoe het is om voortdurend de zorg van jongere zusjes op je te nemen, hoe het is om geadopteerd te zijn, of hoe het is je vader helemaal niet te kennen, of ... vul zelf maar in.
De begeleiders uit Amerika tonen zichzelf, heel kwetsbaar, hoe zij het deden op school, of ze gepest werd, of hij aan drugs verslaafd was, of dat er schijnbaar niets aan de hand was maar diep van binnen zich alleen en verlaten had gevoeld.
En dan komt het 'moment suprême' de 'cross the line' of in het Nederlands 'Over de streep' De deelnemers krijgen een reeks vragen voorgeschoteld, waar als ze 'ja' antwoorden op de vraag ze de streep over moeten stappen en daarmee tonen ze hun kwetsbaarheid en laten ze zien wie ze echt zijn.
Al onze ervaringen en tegenslagen hebben gemaakt wie wij nu zijn.
Het deed mij stilstaan bij mijn eigen jeugd. Als je me 20j geleden gekend had, dan zou ik je gezegd hebben dat ik een fijne jeugd heb gehad, ik was eigenlijk nooit thuis. Mijn hobby's waren mijn leven : 2x per week turnles en op zondag kunstturnen, 2x per week naar de notenleer en nog een les klarinet, daarnaast had ik nog een training in het trommelkorps waar ik xylofoon speelde. Hoe het allemaal paste is best een wonder, wat dat was nog niet alles, de basketbaltraining 1x per week + de matchen op zondag en voor de gezelligheid ging ik op zaterdag naar het jeugd Rode Kruis, een alternatieve jeugdbeweging. Nu, 20 j later zie dat ik weg wilde uit een voor mij onveilige omgeving. Als ik thuis was, dook ik in mijn stapels boeken en verdween ik in de verhalen.
Terug naar Challenge Day. De deelnemers worden gevraagd om over de streep te stappen als
- je uit een arm gezin kwam of als je ooit hulp nodig had om onderdak te vinden of om eten te kopen
- je uit een gezin komt waar alcohol of drugs ooit een probleem was
- er ooit in je gezin iemand met zichtbare of onzichtbare handicap was of een levensbedreigende ziekte had
- je ooit met geweld hebt moeten leven in je gezin of in je naaste omgeving
- je op regelmatige basis gekleineerd of uitgescholden werd
- je op school ooit alleen of bang bent geweest
- je door iemand op school werd gekleineerd of uitgescholden
- één of beide van je ouders overleden zijn
- iemand uit jouw omgeving ooit een poging tot of zelfmoord heeft gepleegd of er zelf heeft aan gedacht
en de laatste vraag is steeds, stap over de streep als je ooit kind bent geweest.
De deelnemers zijn tieners en je zal verbaasd zijn als je ziet hoeveel kinderen over de streep stappen. Zij zijn zelf ook verbaasd en voelen dat ze niet alleen zijn met de ervaringen die zij hebben in hun leven. Deze Challenge Day opende de ogen van alle deelnemers, iedereen kreeg meer begrip en respect voor elkaar, het pesten op school verminderde drastisch omdat de tieners elkaar beter kenden.
Ik heb ook één aflevering samen gekeken met mijn zoon van 11j. Hij kreeg net als ik tranen in zijn ogen. Toen de vraag kwam of iemand zich ooit alleen had gevoeld op school, zei hij 'nu moet ik ook oversteken, mama'. Ik zag ook zijn medeleven groeien met al die tieners die moeilijke dingen hebben meegemaakt.
Als je bovenstaande vragen ziet, hoe vaak zou jij oversteken ?
Mijn antwoord : 6/10
Al die ervaringen hebben me gemaakt wie ik nu ben, vooral die moeilijke ervaringen hebben me er toe aangezet om antwoorden te zoeken en mijn weg in het leven te vinden. Het is vaak een rollercoaster geweest. Er is geen toeval in het leven, het leven geeft je net die ervaringen die je nodig hebt om te groeien als mens en als ziel.
Mocht je de weg nog een beetje kwijt zijn, ben je van harte welkom in mijn praktijk.
Van harte,
Frieda
PS : klik op 'Challenge Day' en je komt terecht op de Amerikaanse website waar je de 6 afleveringen kan bekijken
Deze week kwam ik in de ban van 'Challenge Day' een concept dat al 20jaar draait in Amerika om tieners meer begrip en respect voor elkaar te laten krijgen en het pestgedrag aan te pakken op school.
Vorig jaar heeft Nederland het aangedurfd om dit concept in te voeren in enkele middelbare scholen en de KRO maakte er een prachtige documentaire van. Je kan al de afleveringen op het internet bekijken op de Amerikaanse website. In Nederland noemt het 'Over de Streep'.
De leerlingen worden naar een sporthal gebracht waar ze ondergedompeld worden in spelletjes om elkaar beter te leren kennen, in kleine groepjes onder begeleiding van een volwassene worden ze uitgenodigd om de volgende zin te vervolledigen : 'Als je me echt zou kennen, dan zou je weten dat ...' de sfeer is dan al zo intiem geworden dat de jongeren zich durven uitspreken hoe moeilijk het thuis wel is, of dat één van de ouders kanker heeft gekregen, of hoe het is om een broer in de gevangenis te hebben, of hoe het is om gepest te worden op school, of hoe het is om voortdurend de zorg van jongere zusjes op je te nemen, hoe het is om geadopteerd te zijn, of hoe het is je vader helemaal niet te kennen, of ... vul zelf maar in.
De begeleiders uit Amerika tonen zichzelf, heel kwetsbaar, hoe zij het deden op school, of ze gepest werd, of hij aan drugs verslaafd was, of dat er schijnbaar niets aan de hand was maar diep van binnen zich alleen en verlaten had gevoeld.
En dan komt het 'moment suprême' de 'cross the line' of in het Nederlands 'Over de streep' De deelnemers krijgen een reeks vragen voorgeschoteld, waar als ze 'ja' antwoorden op de vraag ze de streep over moeten stappen en daarmee tonen ze hun kwetsbaarheid en laten ze zien wie ze echt zijn.
Al onze ervaringen en tegenslagen hebben gemaakt wie wij nu zijn.
Het deed mij stilstaan bij mijn eigen jeugd. Als je me 20j geleden gekend had, dan zou ik je gezegd hebben dat ik een fijne jeugd heb gehad, ik was eigenlijk nooit thuis. Mijn hobby's waren mijn leven : 2x per week turnles en op zondag kunstturnen, 2x per week naar de notenleer en nog een les klarinet, daarnaast had ik nog een training in het trommelkorps waar ik xylofoon speelde. Hoe het allemaal paste is best een wonder, wat dat was nog niet alles, de basketbaltraining 1x per week + de matchen op zondag en voor de gezelligheid ging ik op zaterdag naar het jeugd Rode Kruis, een alternatieve jeugdbeweging. Nu, 20 j later zie dat ik weg wilde uit een voor mij onveilige omgeving. Als ik thuis was, dook ik in mijn stapels boeken en verdween ik in de verhalen.
Terug naar Challenge Day. De deelnemers worden gevraagd om over de streep te stappen als
- je uit een arm gezin kwam of als je ooit hulp nodig had om onderdak te vinden of om eten te kopen
- je uit een gezin komt waar alcohol of drugs ooit een probleem was
- er ooit in je gezin iemand met zichtbare of onzichtbare handicap was of een levensbedreigende ziekte had
- je ooit met geweld hebt moeten leven in je gezin of in je naaste omgeving
- je op regelmatige basis gekleineerd of uitgescholden werd
- je op school ooit alleen of bang bent geweest
- je door iemand op school werd gekleineerd of uitgescholden
- één of beide van je ouders overleden zijn
- iemand uit jouw omgeving ooit een poging tot of zelfmoord heeft gepleegd of er zelf heeft aan gedacht
en de laatste vraag is steeds, stap over de streep als je ooit kind bent geweest.
De deelnemers zijn tieners en je zal verbaasd zijn als je ziet hoeveel kinderen over de streep stappen. Zij zijn zelf ook verbaasd en voelen dat ze niet alleen zijn met de ervaringen die zij hebben in hun leven. Deze Challenge Day opende de ogen van alle deelnemers, iedereen kreeg meer begrip en respect voor elkaar, het pesten op school verminderde drastisch omdat de tieners elkaar beter kenden.
Ik heb ook één aflevering samen gekeken met mijn zoon van 11j. Hij kreeg net als ik tranen in zijn ogen. Toen de vraag kwam of iemand zich ooit alleen had gevoeld op school, zei hij 'nu moet ik ook oversteken, mama'. Ik zag ook zijn medeleven groeien met al die tieners die moeilijke dingen hebben meegemaakt.
Als je bovenstaande vragen ziet, hoe vaak zou jij oversteken ?
Mijn antwoord : 6/10
Al die ervaringen hebben me gemaakt wie ik nu ben, vooral die moeilijke ervaringen hebben me er toe aangezet om antwoorden te zoeken en mijn weg in het leven te vinden. Het is vaak een rollercoaster geweest. Er is geen toeval in het leven, het leven geeft je net die ervaringen die je nodig hebt om te groeien als mens en als ziel.
Mocht je de weg nog een beetje kwijt zijn, ben je van harte welkom in mijn praktijk.
Van harte,
Frieda
PS : klik op 'Challenge Day' en je komt terecht op de Amerikaanse website waar je de 6 afleveringen kan bekijken
donderdag 10 november 2011
Wat we denken is altijd juist !
Onze overtuigingen bepalen wat er in ons leven gebeurd. Wat doet deze stelling met jou ? Klopt het voor jou of voel je weerstand komen ? En allebei de mogelijkheden zijn natuurlijk goed. We hebben bewuste overtuigingen, dat zijn diegene waar je bewust naar leeft en die je bewust hebt gekozen, zoals bijvoorbeeld : 'ik hou ook rekening met mezelf' ipv 'ik cijfer mezelf weg voor anderen'. En ... we hebben ook allemaal onbewuste overtuigingen. Dat zijn overtuigingen die we meekregen vanuit het gezin waarin je opgroeide, vanuit je opvoeding, vanuit een bepaalde geloofsovertuiging, vanuit soms traumatische ervaringen in je jeugd. Heel wat van deze onbewuste overtuigingen heb je opgepikt voor de leeftijd van 7 jaar. In die eerste 7 jaren leven we eigenlijk nog in een sfeer van 'wij' er is nog niet echt een bewuste 'ik' aanwezig. De overtuigingen van je ouders en je andere 'opvoeders' lijken dan ook de jouwe te zijn. Als één van je ouders dacht dat hij of zij niets waard was, dan is de kans groot dat je dat ook over jezelf denkt. Je ontwikkelt dan vanzelf een minderwaardigheidsgevoel. Klinkt logisch. Dus als jij denkt dat je niets waard bent, dan is dat zo en dan zal je buitenwereld zich ook zo voordoen. De mensen die in jouw omgeving zullen komen, zullen jou effectief tonen dat jij niets waard bent, ze zullen jou negeren of wellicht beledigen of jouw goedheid misbruiken. En het tegenovergestelde is ook waar, als jij jezelf naar waarde schat en je zelf aldus respecteert, dan zal jouw omgeving dat ook tonen. Je wordt met respect behandeld, je wordt gezien, je mening zal gevraagd worden en er wordt rekening gehouden met jou. Wanneer je die overtuiging gaat veranderen ga je zien dat bepaalde mensen uit je omgeving zullen verdwijnen en dat er andere mensen zullen opduiken.
Hoe ontdek je nu die onbewuste overtuigingen ? Kijk eens naar de laatste dagen en observeer objectief wat er gebeurde. Werd je de afgelopen dagen bv genegeerd door verschillende mensen, ga dan eens na wie er in je familie ook genegeerd werd. Oh ja, je herkent het bv bij je moeder, dan krijg je het mooie 'aha' effect en kan je deze overtuiging beginnen loslaten. Ze hoort eigenlijk niet bij jou. Op een diepere laag kan je jezelf ook afvragen welk deel van jezelf dat jij op dit moment negeert. Negeer je al een hele tijd je creatieve kant, die alsmaar luider roept maar waar je maar geen tijd voor kan vinden ? Of is het iets anders ? Luister eens naar je innerlijke stem, dat kleine stemmetje dat net die woorden fluistert, die jij nog steeds negeert.
Lees beslist ook nog de vorige blog 'Overtuigingen bepalen of we gezond zijn of ziek worden'.
Van harte,
Frieda
Hoe ontdek je nu die onbewuste overtuigingen ? Kijk eens naar de laatste dagen en observeer objectief wat er gebeurde. Werd je de afgelopen dagen bv genegeerd door verschillende mensen, ga dan eens na wie er in je familie ook genegeerd werd. Oh ja, je herkent het bv bij je moeder, dan krijg je het mooie 'aha' effect en kan je deze overtuiging beginnen loslaten. Ze hoort eigenlijk niet bij jou. Op een diepere laag kan je jezelf ook afvragen welk deel van jezelf dat jij op dit moment negeert. Negeer je al een hele tijd je creatieve kant, die alsmaar luider roept maar waar je maar geen tijd voor kan vinden ? Of is het iets anders ? Luister eens naar je innerlijke stem, dat kleine stemmetje dat net die woorden fluistert, die jij nog steeds negeert.
Lees beslist ook nog de vorige blog 'Overtuigingen bepalen of we gezond zijn of ziek worden'.
Van harte,
Frieda
donderdag 13 oktober 2011
Overtuigingen bepalen of we gezond zijn of ziek worden.
Op 17 september, ongeveer een maand geleden, ontmoette ik Bruce Lipton in zijn workshop 'The biology of belief'. Bruce Lipton is een celbioloog, die 10 jaar lang studenten in de geneeskunde doceerde over de cellen van ons lichaam, tot hij merkte dat wat hij die studenten leerde, niet correct was. Alles was immers opgebouwd rond een dogma, dat het lichaam wordt bestuurd door ons DNA. Een dogma is enkel een aanname, een idee en dat idee uit 1953 werd nooit getest, iedereen nam dit zomaar voor waarheid aan. Het lichaam werd aanzien als een machine. De wetenschap had al wat niet zichtbaar was, verworpen. De idee dat we slechts een biochemische machine zijn dat bestuurt wordt door het DNA maakt ons slachtoffer van onze genen (ons DNA) en een slachtoffer hoeft geen verantwoordelijkheid te nemen voor zichzelf. Die verantwoordelijkheid geven we weg aan dokters, die zouden moeten weten hoe je die biochemische machine weer herstelt. Gelukkig hebben we ondertussen al een hele reeks dokters, die hun patiënten niet uitsluitend als een machine bekijken.
Sinds 1925 is er zoiets als 'Quantum mechanics' die zegt dat het universum bestaat uit energie, voorheen ging iedereen verder op het standpunt van Newton, die zei dat het universum bestaat uit materie. Materie is dus energie, alles is energie en interfereert met alles in het 'Veld'.
Ons lichaam is een gemeenschap van cc 50 triljoen cellen en één cel is eigenlijk een miniatuur mensje. Het is onze 'mind' die onze cellen dirigeert. Als jouw 'mind' denkt dat het niet kan genezen dan zal het lichaam niet genezen. In slechts 5% is het mogelijk dat je defecte cellen hebt, alle andere ziekten ontstaan uit verkeerde overtuigingen. Straffe uitspraak ? En het is hoog tijd dat we dat pad maar eens gaan volgen. Onder het motto 'baat het niet, schaadt het niet', kan iedereen zijn eigen overtuigingen onder de loep nemen en kijken of hij die kan veranderen en dan vaststellen of het beter met hem/haar gaat. Toch ?
Bruce Lipton legt het uit als volgt : als je cellen bekijkt, doe je dat in een petrischaaltje onder een microscoop en als die cellen in een goede omgeving, lees gezonde vloeistof zitten dan gaat het goed met die cellen, vervang je de gezonde vloeistof in een, zeg maar, giftige vloeistof, dan gaat het slecht met die cellen. Logisch. En als je nu je eigen lichaam bekijkt als een petrischaal vol fantastische cellen, dan zullen je cellen floreren als ze in een gezonde omgeving functioneren en dan zullen je cellen ziek worden als ze in een voor jou ongezonde omgeving zitten. Ook logisch, toch ?
Ik geef je graag een voorbeeldje, in 2008 ging ik een relatie aan met een zeer dominante manipulerende man, mijn gevoelige aard had het daar zeer moeilijk mee en mijn lichaam produceerde asap een gezwel in mijn rechterborst van cc 2cm lang. Toch lichtjes in paniek heb ik een mammografie laten maken, die dokter was bijzonder vriendelijk, het gezwel zat netjes ingekapseld en adviseerde me het gewoon zo te laten en na 1j terug te komen om te zien hoe het gezwel evolueerde. Na 10 maanden hield ik de relatie voor bekeken. In die tijd vroeg het gezwel heel vaak mijn aandacht, was eigenlijk altijd aanwezig. Nu 3 jaar later is het gezwel helemaal verdwenen, in de afgelopen jaren vroeg het steeds minder aandacht en verdween het letterlijk naar de achtergrond terwijl bij de ontdekking het gezwel helemaal aan de oppervlakte zat.
Zou het kunnen dat het gezwel vanzelf verdween toen ik uit een voor mij slechte relatie stapte ? Het is in ieder geval mijn overtuiging.
Volgens Bruce Lipton leert een klassiek geschoolde dokter om ervoor te zorgen dat zijn patiënt zijn huidige levensstijl kan behouden door het voorschrijven van symptoom onderdrukkende medicijnen en het neutraliseren van de ziekte. Hmm, dat is eigenlijk zoiets als het afplakken van een alarmlichtje op het dashboard van je auto. Zolang je het alarm niet ziet, is er niets aan de hand. Of toch wel ?
Onze overtuigingen bepalen of we gezond zijn of niet.
Bruce Lipton heeft dit alles bijzonder mooi uiteengezet op een wetenschappelijk begrijpbare manier. Hij schreef hierover een boek : 'De biologie van de overtuiging' ISBN 9020284517. Mag het ook jou inspireren.
Van harte,
Frieda
Sinds 1925 is er zoiets als 'Quantum mechanics' die zegt dat het universum bestaat uit energie, voorheen ging iedereen verder op het standpunt van Newton, die zei dat het universum bestaat uit materie. Materie is dus energie, alles is energie en interfereert met alles in het 'Veld'.
Ons lichaam is een gemeenschap van cc 50 triljoen cellen en één cel is eigenlijk een miniatuur mensje. Het is onze 'mind' die onze cellen dirigeert. Als jouw 'mind' denkt dat het niet kan genezen dan zal het lichaam niet genezen. In slechts 5% is het mogelijk dat je defecte cellen hebt, alle andere ziekten ontstaan uit verkeerde overtuigingen. Straffe uitspraak ? En het is hoog tijd dat we dat pad maar eens gaan volgen. Onder het motto 'baat het niet, schaadt het niet', kan iedereen zijn eigen overtuigingen onder de loep nemen en kijken of hij die kan veranderen en dan vaststellen of het beter met hem/haar gaat. Toch ?
Bruce Lipton legt het uit als volgt : als je cellen bekijkt, doe je dat in een petrischaaltje onder een microscoop en als die cellen in een goede omgeving, lees gezonde vloeistof zitten dan gaat het goed met die cellen, vervang je de gezonde vloeistof in een, zeg maar, giftige vloeistof, dan gaat het slecht met die cellen. Logisch. En als je nu je eigen lichaam bekijkt als een petrischaal vol fantastische cellen, dan zullen je cellen floreren als ze in een gezonde omgeving functioneren en dan zullen je cellen ziek worden als ze in een voor jou ongezonde omgeving zitten. Ook logisch, toch ?
Ik geef je graag een voorbeeldje, in 2008 ging ik een relatie aan met een zeer dominante manipulerende man, mijn gevoelige aard had het daar zeer moeilijk mee en mijn lichaam produceerde asap een gezwel in mijn rechterborst van cc 2cm lang. Toch lichtjes in paniek heb ik een mammografie laten maken, die dokter was bijzonder vriendelijk, het gezwel zat netjes ingekapseld en adviseerde me het gewoon zo te laten en na 1j terug te komen om te zien hoe het gezwel evolueerde. Na 10 maanden hield ik de relatie voor bekeken. In die tijd vroeg het gezwel heel vaak mijn aandacht, was eigenlijk altijd aanwezig. Nu 3 jaar later is het gezwel helemaal verdwenen, in de afgelopen jaren vroeg het steeds minder aandacht en verdween het letterlijk naar de achtergrond terwijl bij de ontdekking het gezwel helemaal aan de oppervlakte zat.
Zou het kunnen dat het gezwel vanzelf verdween toen ik uit een voor mij slechte relatie stapte ? Het is in ieder geval mijn overtuiging.
Volgens Bruce Lipton leert een klassiek geschoolde dokter om ervoor te zorgen dat zijn patiënt zijn huidige levensstijl kan behouden door het voorschrijven van symptoom onderdrukkende medicijnen en het neutraliseren van de ziekte. Hmm, dat is eigenlijk zoiets als het afplakken van een alarmlichtje op het dashboard van je auto. Zolang je het alarm niet ziet, is er niets aan de hand. Of toch wel ?
Onze overtuigingen bepalen of we gezond zijn of niet.
Bruce Lipton heeft dit alles bijzonder mooi uiteengezet op een wetenschappelijk begrijpbare manier. Hij schreef hierover een boek : 'De biologie van de overtuiging' ISBN 9020284517. Mag het ook jou inspireren.
Van harte,
Frieda
dinsdag 23 augustus 2011
Wat niet weet, wel degelijk deert ...
Het spreekwoord luidt natuurlijk 'wat niet weet, niet deert" Op wikipedia vind je als verklaring : "soms is het maar beter mensen het slechte nieuws niet te vertellen".
Hoe komt het toch dat we geneigd zijn om het slechte nieuws niet te vertellen ? Heel vaak zwijgen we om de andere niet te kwetsen. Hoeveel waardevolle momenten gaan dan verloren ? Ik hoorde onlangs nog een verhaal waarin een man zijn vrouw verzweeg dat ze stervende was, dat had hij nl van de dokters vernomen. En zijn vrouw wist intuïtief dat haar laatste dagen waren aangebroken en zweeg ook tegen haar man tot de laatste uren aanbraken en bleek dat ze elkaar niet wilden kwetsen. Hoe zou het verhaal gegaan zijn als ze wel over de dood hadden kunnen spreken en over de tijd die ze nog samen hadden en over de emoties die ermee gepaard gaan.
De dood is nog steeds een taboe.
Toon Hermans schreef over de dood een heel bijzonder tekst :
Hoe wij het leven ervaren is sterk afhankelijk van hoe wij de dood interpreteren. Zien we de dood voortdurend als iets schrikbarends, dan kan er van gelukkig leven geen sprake zijn.
Wij moeten dus in het reine zien te komen met de gedachte aan de dood.
Eerst als wij het afscheid van het aardse hebben leren zien als de afsluiting van een fase – als de natuurlijke overgang naar bovennatuurlijk leven – eerst als wij dit mysterie kunnen aanvaarden , komt er rust in ons innerlijk en blijken wij in staat het leven te leven als een part van “het geheel”, ongehinderd door het angstige vooruitzicht van een zinloos einde.
We zetten de dood op een zijspoor, omdat we niet weten wat er komt, maken drukke plannen voor ons leven, hoewel over de toekomst van dat leven even weinig te zeggen valt.
Toon Hermans wist duidelijk waarover hij sprak, als je weet wat er na de dood of na het leven komt, dan hoef je er niet bang voor te zijn. Ik heb deze tekst gebruikt op de begrafenis van mijn vader in 1998. Hij was niet meer bang na zijn bijna-dood-ervaring en ik heb dan ook op een mooie manier afscheid van hem kunnen nemen.
"Wat niet weet, niet deert"... wat je niet weet heeft wel degelijk een impact op iedereen die erbij betrokken is. In het werken met familiesystemen is het mij heel duidelijk dat iemand die bewust of onbewust verzwegen wordt een duidelijke impact heeft op alle leden van dat familiesysteem.
Ik denk hier dan aan bv miskramen.In onze westerse wereld wordt er niet gerouwd om een niet geboren doch verwacht kindje. Een miskraam wordt heel vaak afgedaan als een probleem van de natuur en dat is het natuurlijk ook. En wat men vaak niet weet is dat in zo'n afgebroken zwangerschap ook een zieltje geweest is dat door middel van de bevruchting zijn plekje heeft verworven in het familiesysteem. Als om dit sterven gerouwd wordt, een naam gegeven wordt, dan heeft die ziel een plek gekregen, zoniet valt er een open plek in het systeem waardoor er bij de andere familieleden verwarring ontstaat om de eigen plek.
In sommige gevallen wordt er ook voor gekozen om een zwangerschap heel bewust af te breken, wat we dan abortus noemen ofwel het voortijdig afbreken van een zwangerschap door (medisch) ingrijpen. Ook hier geldt dat het nodig is dat het zieltje zijn plek krijgt in het gezin en in het grotere familiesysteem. Heel vaak zijn bij een abortus ook nog 'zware' gevoelens betrokken, schuld en schaamte zijn niet ver weg en ze dienen vooralsnog weggestopt te worden. Voor kinderen die na een 'onverwerkte' en 'verzwegen' abortus geboren worden ontstaat er weer een lege plek die iemand dient in te vullen waardoor deze kinderen niet hun eigen plek kunnen innemen. In het gezin en de familie kunnen er dan spanningen zijn die geen zichtbare reden hebben.
Ook familieleden die kiezen voor een zelf gekozen dood worden vaak genegeerd of doodgezwegen door de familie. Er wordt dan verteld dat een grootvader bv uitgegleden is en onder een tram viel terwijl het eigenlijk om een zelf gekozen dood ging. Het verzwijgen heeft een impact op de toekomstige generaties. 'Het geheim' blijft dan in de familie hangen als een "Zwaard van Damocles", vroeg of laat komt het geheim boven water met alle gevolgen vandien.
Ik pleit hier graag voor openheid, om vooral ook de moeilijke dingen te zeggen. Het is hoog tijd dat we leren die moeilijke dingen te verwerken ipv ze in potje te steken met een goed gesloten dekseltje. Onze voorouders waren vooral bezig met overleven en hadden niet de tijd noch de mogelijkheden die wij nu hebben om die moeilijke dingen in een mensenleven te verwerken. En al wat zij niet verwerkt hebben, zit als blokkaden in onze lichaamscellen opgeslagen. Gelukkig hebben we nu fantastische technieken ter beschikking, één daarvan is de techniek van familieopstellingen waarin iedereen zijn eigen plek kan terugvinden.
De tijd is nu.
Van harte,
Frieda
Hoe komt het toch dat we geneigd zijn om het slechte nieuws niet te vertellen ? Heel vaak zwijgen we om de andere niet te kwetsen. Hoeveel waardevolle momenten gaan dan verloren ? Ik hoorde onlangs nog een verhaal waarin een man zijn vrouw verzweeg dat ze stervende was, dat had hij nl van de dokters vernomen. En zijn vrouw wist intuïtief dat haar laatste dagen waren aangebroken en zweeg ook tegen haar man tot de laatste uren aanbraken en bleek dat ze elkaar niet wilden kwetsen. Hoe zou het verhaal gegaan zijn als ze wel over de dood hadden kunnen spreken en over de tijd die ze nog samen hadden en over de emoties die ermee gepaard gaan.
De dood is nog steeds een taboe.
Toon Hermans schreef over de dood een heel bijzonder tekst :
Hoe wij het leven ervaren is sterk afhankelijk van hoe wij de dood interpreteren. Zien we de dood voortdurend als iets schrikbarends, dan kan er van gelukkig leven geen sprake zijn.
Wij moeten dus in het reine zien te komen met de gedachte aan de dood.
Eerst als wij het afscheid van het aardse hebben leren zien als de afsluiting van een fase – als de natuurlijke overgang naar bovennatuurlijk leven – eerst als wij dit mysterie kunnen aanvaarden , komt er rust in ons innerlijk en blijken wij in staat het leven te leven als een part van “het geheel”, ongehinderd door het angstige vooruitzicht van een zinloos einde.
We zetten de dood op een zijspoor, omdat we niet weten wat er komt, maken drukke plannen voor ons leven, hoewel over de toekomst van dat leven even weinig te zeggen valt.
Toon Hermans wist duidelijk waarover hij sprak, als je weet wat er na de dood of na het leven komt, dan hoef je er niet bang voor te zijn. Ik heb deze tekst gebruikt op de begrafenis van mijn vader in 1998. Hij was niet meer bang na zijn bijna-dood-ervaring en ik heb dan ook op een mooie manier afscheid van hem kunnen nemen.
"Wat niet weet, niet deert"... wat je niet weet heeft wel degelijk een impact op iedereen die erbij betrokken is. In het werken met familiesystemen is het mij heel duidelijk dat iemand die bewust of onbewust verzwegen wordt een duidelijke impact heeft op alle leden van dat familiesysteem.
Ik denk hier dan aan bv miskramen.In onze westerse wereld wordt er niet gerouwd om een niet geboren doch verwacht kindje. Een miskraam wordt heel vaak afgedaan als een probleem van de natuur en dat is het natuurlijk ook. En wat men vaak niet weet is dat in zo'n afgebroken zwangerschap ook een zieltje geweest is dat door middel van de bevruchting zijn plekje heeft verworven in het familiesysteem. Als om dit sterven gerouwd wordt, een naam gegeven wordt, dan heeft die ziel een plek gekregen, zoniet valt er een open plek in het systeem waardoor er bij de andere familieleden verwarring ontstaat om de eigen plek.
In sommige gevallen wordt er ook voor gekozen om een zwangerschap heel bewust af te breken, wat we dan abortus noemen ofwel het voortijdig afbreken van een zwangerschap door (medisch) ingrijpen. Ook hier geldt dat het nodig is dat het zieltje zijn plek krijgt in het gezin en in het grotere familiesysteem. Heel vaak zijn bij een abortus ook nog 'zware' gevoelens betrokken, schuld en schaamte zijn niet ver weg en ze dienen vooralsnog weggestopt te worden. Voor kinderen die na een 'onverwerkte' en 'verzwegen' abortus geboren worden ontstaat er weer een lege plek die iemand dient in te vullen waardoor deze kinderen niet hun eigen plek kunnen innemen. In het gezin en de familie kunnen er dan spanningen zijn die geen zichtbare reden hebben.
Ook familieleden die kiezen voor een zelf gekozen dood worden vaak genegeerd of doodgezwegen door de familie. Er wordt dan verteld dat een grootvader bv uitgegleden is en onder een tram viel terwijl het eigenlijk om een zelf gekozen dood ging. Het verzwijgen heeft een impact op de toekomstige generaties. 'Het geheim' blijft dan in de familie hangen als een "Zwaard van Damocles", vroeg of laat komt het geheim boven water met alle gevolgen vandien.
Ik pleit hier graag voor openheid, om vooral ook de moeilijke dingen te zeggen. Het is hoog tijd dat we leren die moeilijke dingen te verwerken ipv ze in potje te steken met een goed gesloten dekseltje. Onze voorouders waren vooral bezig met overleven en hadden niet de tijd noch de mogelijkheden die wij nu hebben om die moeilijke dingen in een mensenleven te verwerken. En al wat zij niet verwerkt hebben, zit als blokkaden in onze lichaamscellen opgeslagen. Gelukkig hebben we nu fantastische technieken ter beschikking, één daarvan is de techniek van familieopstellingen waarin iedereen zijn eigen plek kan terugvinden.
De tijd is nu.
Van harte,
Frieda
dinsdag 28 juni 2011
Over vakantie, bezinnen en zomertips
De vakantie staat weer voor de deur, tijd voor ontspanning en voor al die dingen die in de loop van het jaar een beetje achter bleven en uitgesteld werden. Hier in huis zijn er ook nog een paar klusjes te doen en het terras dient nu echt wel vernieuwd te worden. De plannen zijn gemaakt, de opdrachten uitbesteedt, de uitvoering is voor deze zomer.
Vakantietijd is ook een tijd om even bij jezelf stil te staan. Even een moment of enkele momenten van bezinning te nemen. Volgens "Van Dale" Woordenboek heeft 'bezinnen' de volgende betekenissen:
Betekenis 1 nadenken: bezint eer gij begint
Wat een mooi spreekwoord, we gebruiken het meestal achteraf... toch? Hoe zou het zijn om deze zomer even tijd te nemen om te bezinnen vooraleer we beginnen? Wat zijn je plannen voor het najaar? Wat wil je graag realiseren dit jaar, volgend jaar, binnen 3 jaar? Waar droom je van?
Een nieuwe thuis, een ecologische auto, een passie voor je job, je zielemaatje vinden, een bewustzijnsverruimende cursus volgen, iets nieuws leren, een boek schrijven,... het kan van alles zijn, zet je droom alvast om in de materie.
Zomertip : als je je plannen bedacht hebt, maak dan een vision board voor jezelf. Een vision board is een collage met beelden of foto's en tekst, die jouw dromen in beeld brengen. Je haalt de beelden uit tijdschriften of van het internet. Er zijn ook online programma's waarmee je digitaal een vision board kan maken, kijk eens op volgende website: www.visionboardsite.com
Betekenis 2 zich ~ iets overdenken
Neem ook even de tijd om je 'happinez' gehalte even onder het vergrootglas te leggen. Ben je nog gelukkig in je werk, in je relatie, in je vriendenkring? Gaat alles goed met je familie en je kinderen? Als iets niet (meer) werkt, heb je zelf iets te veranderen. Heb je duidelijkere grenzen te zetten, betere afspraken te maken met jezelf en met anderen? Doe dat dan. Laat jouw geluk niet afhangen van een ander.
Zomertip : maak een lijstje met 2 kolommen : eentje met "tevreden" waar je alle dingen noteert waarmee je tevreden bent en eentje met "vervelend" waar je alle dingen onder plaats die voor verbetering vatbaar zijn. Je kan over de volgende categorieën nadenken: relatie, gezin, werk, hobby, vrienden. Bekijk dan de kolom 'vervelend' en beslis of je er zelfs iets aan kan veranderen, zo ja doe dat dan zodat het in de eerste kolom kan terechtkomen. Zit er iets tussen dat je echt niet meer wil, doe dan een deur dicht. En weet, dat als je één deur sluit er altijd een andere deur opengaat. Een vriendschap afsluiten bv opent een deur naar een nieuwe vriendschap.
Betekenis 3 zich ~ van gedachten veranderen
"Wanneer je iets doet zoals je het altijd gedaan hebt, krijg je altijd hetzelfde resultaat." Logisch, toch? Dus wanneer je iets wil veranderen in je leven, verander je gedachten en overtuigingen. Makkelijk? Soms wel en soms niet. Heel wat gedachten en overtuigingen hebben we bewust en maar al te vaak onbewust meegekregen via je ouders en zij hebben die ingelepeld gekregen van hun ouders en ga zo maar verder. Je bewust worden van de overgeërfde overtuigingen kan je al een heel eind verder brengen.
Zomertip : onderzoek je "gekregen" gedachten en overtuigingen over bv werk, relaties, geld, sex, kinderen krijgen, opvoeding, genieten, milieu, politiek, ...
en jij kiest welke gedachte je nog wil vasthouden en welke je loslaat omdat je ze niet meer nodig hebt.
Extra zomertip : ga met je kids (of zonder kids) naar Kung Fu Panda 2, en je kan 2 minuten genieten van de trailer. De film heeft naast een flinke portie actie een bijzonder mooie boodschap, die helemaal aansluit bij mijn werk als familieopsteller.
Ik wens jullie van harte een mooie zomer toe met fijne bewustmakende bezinningsmomenten om je leven bewust in eigen handen te nemen.
Heb je zin om je ervaringen te delen dan kan dat hieronder via reacties, door jouw verhaal te vertellen, inspireer je weer anderen. So let's share !
Van harte,
Frieda
Vakantietijd is ook een tijd om even bij jezelf stil te staan. Even een moment of enkele momenten van bezinning te nemen. Volgens "Van Dale" Woordenboek heeft 'bezinnen' de volgende betekenissen:
Betekenis 1 nadenken: bezint eer gij begint
Wat een mooi spreekwoord, we gebruiken het meestal achteraf... toch? Hoe zou het zijn om deze zomer even tijd te nemen om te bezinnen vooraleer we beginnen? Wat zijn je plannen voor het najaar? Wat wil je graag realiseren dit jaar, volgend jaar, binnen 3 jaar? Waar droom je van?
Een nieuwe thuis, een ecologische auto, een passie voor je job, je zielemaatje vinden, een bewustzijnsverruimende cursus volgen, iets nieuws leren, een boek schrijven,... het kan van alles zijn, zet je droom alvast om in de materie.
Zomertip : als je je plannen bedacht hebt, maak dan een vision board voor jezelf. Een vision board is een collage met beelden of foto's en tekst, die jouw dromen in beeld brengen. Je haalt de beelden uit tijdschriften of van het internet. Er zijn ook online programma's waarmee je digitaal een vision board kan maken, kijk eens op volgende website: www.visionboardsite.com
Betekenis 2 zich ~ iets overdenken
Neem ook even de tijd om je 'happinez' gehalte even onder het vergrootglas te leggen. Ben je nog gelukkig in je werk, in je relatie, in je vriendenkring? Gaat alles goed met je familie en je kinderen? Als iets niet (meer) werkt, heb je zelf iets te veranderen. Heb je duidelijkere grenzen te zetten, betere afspraken te maken met jezelf en met anderen? Doe dat dan. Laat jouw geluk niet afhangen van een ander.
Zomertip : maak een lijstje met 2 kolommen : eentje met "tevreden" waar je alle dingen noteert waarmee je tevreden bent en eentje met "vervelend" waar je alle dingen onder plaats die voor verbetering vatbaar zijn. Je kan over de volgende categorieën nadenken: relatie, gezin, werk, hobby, vrienden. Bekijk dan de kolom 'vervelend' en beslis of je er zelfs iets aan kan veranderen, zo ja doe dat dan zodat het in de eerste kolom kan terechtkomen. Zit er iets tussen dat je echt niet meer wil, doe dan een deur dicht. En weet, dat als je één deur sluit er altijd een andere deur opengaat. Een vriendschap afsluiten bv opent een deur naar een nieuwe vriendschap.
Betekenis 3 zich ~ van gedachten veranderen
"Wanneer je iets doet zoals je het altijd gedaan hebt, krijg je altijd hetzelfde resultaat." Logisch, toch? Dus wanneer je iets wil veranderen in je leven, verander je gedachten en overtuigingen. Makkelijk? Soms wel en soms niet. Heel wat gedachten en overtuigingen hebben we bewust en maar al te vaak onbewust meegekregen via je ouders en zij hebben die ingelepeld gekregen van hun ouders en ga zo maar verder. Je bewust worden van de overgeërfde overtuigingen kan je al een heel eind verder brengen.
Zomertip : onderzoek je "gekregen" gedachten en overtuigingen over bv werk, relaties, geld, sex, kinderen krijgen, opvoeding, genieten, milieu, politiek, ...
en jij kiest welke gedachte je nog wil vasthouden en welke je loslaat omdat je ze niet meer nodig hebt.
Extra zomertip : ga met je kids (of zonder kids) naar Kung Fu Panda 2, en je kan 2 minuten genieten van de trailer. De film heeft naast een flinke portie actie een bijzonder mooie boodschap, die helemaal aansluit bij mijn werk als familieopsteller.
Ik wens jullie van harte een mooie zomer toe met fijne bewustmakende bezinningsmomenten om je leven bewust in eigen handen te nemen.
Heb je zin om je ervaringen te delen dan kan dat hieronder via reacties, door jouw verhaal te vertellen, inspireer je weer anderen. So let's share !
Van harte,
Frieda
Abonneren op:
Berichten (Atom)